مقالات

پلی استیشن 6!

بازیچی

آخرین پلی استیشن

پس از مدتی کوتاه از ارائه اخرین نسل کنسول های بازی های رایانه ای توسط شرکت های  بزرگ مایکروسافت و سونی و تقریبا عرضه گسترده این محصول در جهان تقریبا تب و تاب روزهای اولیه راجع به این محصولات تا حدودی فروکش کرده است و این فرصت حالا فراهم شده تا بتوانیم بدون احساسات ناشی از هیجانات ناشی از عرضه ی اولیه به بررسی بهتری نسبت به این کنسول ها بپردازیم.

این بررسی شامل نکات فنی و نقد و بررسی کنسول های پلی استیشن 5 و اکس باکس سری x , s نمیباشد، زیرا این بررسی ها و نقد های فنی حتی پیش از ارایه کنسول ها در مقالات بسیاری به مخاطبین ارائه شده است.

 

  چیزی که در این مقاله به بررسی آن میپردازیم در واقع آینده ایست که برای این کنسول ها میتوان تصور کرد. همچنین در این متن صرفا به کنسول های نسل هشتمی میپردازیم و به صورت مشترک به تمام آنها کنسول نسل آخر  میگوییم.

مسئله اصلی همین عنوان است. کنسولهای نسل آخر!

این نامگذاری به عنوان آخرین نسل کنسول بازی رایانه ای خیلی هم بی ربط نیست، زیرا این کنسول ها پس از طی مراحل تولید و عرضه در نسل های مختلف خود هم اکنون به مرحله ای رسیده اند که تصور رشد مضاعف و پیشرفت بیشتر برای آنها با توجه به قابلیت های ارائه شده در آنها بسیار سخت است. به طور مثال اگر این پیشرفت ها فقط مربوط به گرافیک بازی ها باشد، یعنی کنسول نسل هشتم از گرافیک بهتری نسبت به کنسول نسل هفتم برخوردار باشد این طریقه دیگر در کنسول  نهم بر قرار نیست، شاید در نسل های گذشته بیشترین اشتیاق مخاطب برای عرضه کنسول نسل جدید به همین دلیل ارتقای گرافیکی بازی ها و بهینه شدن‌محیط های بازی بود ولی امروزه دیگر گرافیک خارق العاده برای بازی ها مشوق اصلی مخاطبین برای انتظار کشیدن برای نسل های جدیدتر کنسول ها نیست، زیرا با ارائه ی محصولات جدید غول های کارتهای گرافیکی دیگر انتظاری از کنسولهای بازی برای ارائه بهترین گرافیک بازی ها نیست.

از این رو کنسول ها در نسل های بعدی خود باید چیزی فراتر از کیفیت تصویر را نسبت به نسل قبلی خود ارائه کنند.

از اینجا به بعد باید ببینیم چه فاکتورهایی غیر از گرافیک بهتر نسبت به نسخه قبل در کنسول های شخصی بازی های کامپیوتری وجود دارد که کاربر را مشتاق برای انتظار کشیدن عرضه ی نسل های بعدی این دستگاه ها میکند؟

با کنار گذاشتن سطح گرافیک بازی ها به نظر میرسد رابطه ی کاربری با کنسول های بازی های رایانه ای دومین رکن اساسی در این ماجراست و تا حدودی دلیل اصلی ترجیح آن نسبت به رایانه های شخصی.

باید منتظر ماند و دید سازندگان کنسول های بازی های رایانه ای تا چه حد میتوانند این رابطه را در نسل های بعدی ارتقا دهند، به طوری که امروزه شاهد پیشرفت سریع تکنولوژی در زمینه ی رابطه کاربر و دستگاه هستیم انتظار میرود این شاخصه تا حد زیادی تعیین کننده ی عرضه ی نسل بعد کنسول ها باشد.

از دیگر چالش ها برای تولید نسل بعد رایانه های شخصی استفاده از تکنولوژی جدیدتر در آنها میباشد، این تکنولوژی ها از ابتدا نقش تعیین کننده ای در جدیدترین نسل تولید شده کنسولهای بازی های رایانه ای داشته اند.

این تغییرات مانند جویستیک های بدون سیم، دیسک های بلوری، سیستم های خنک کننده و غیره در طول سالهای عرضه ی کنسول های مختلف به تدریج به آنها افزوده شده و انتظار میرود در نسل جدید آنها تمامی تکنولوژی روز به کار گرفته شود. ولی با این سرعت رشد تکنولوژی بعید به نظر میرسد شرکت های کنسول سازی توان آنرا نداشته باشند که بتوانند مناسب با هر تکنولوژی جدید ارائه شده توسط کمپانی های مختلف دستگاه های خود را ارتقا دهند و از تکنولوژی جدید بهره مند گردند.

ازین رو پیشرفت سریع تکنولوژی مانع از انتظار کشیدن کاربر ها برای رسیدن نسل جدید تر کنسول ها میشود، زیرا آنها ترجیح میدهند از دیگر وسایل و گجت هایی که تکنولوژی را به روز ارائه میکنند استفاده نمایند. با این حساب کنسول های کنونی بعید میرسد عمری بالغ بر دو سال را با تکنولوژی روز بتوانند بگذرانند و بعد از دوسال باید از رده خارج شده و نسل بعدی جایگزین آنها گردد.

با این اوصاف یا باید منتظر تولید کنسول ها در بازه های زمانی دوساله ماند، یا اگر قرار است مدت زمان بیشتری از این کنسول ها استفاده کنیم دیگر نمیتوان امیدوار بود که در کنار نسل جدید کنسول ها بتوانیم جدید ترین تکنولوژی را تجربه کنیم.

bazichiسوال اساسی اینجاست که آیا کنسول های بازی های رایانه ای به پایان عمر خود در صدر وسایل بازی و سرگرمی رسیده اند؟ یا باید واقعا منتظر ماند و پلی استیشن 6 را دید!

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *